Fenne

De tuin eerst. Daarna het huis. En de thee intussen.

Ik ben Fenne. Ik woon met mijn gezin in een oude boerderij waar we zelf alles mooier maken, en achter het huis staat een moestuin die nooit stilstaat. Hier schrijf ik op wat werkt, wat mislukt en wat we eten.

Fenne op het zijpad bij de tuinpoort, kijkend over de groentebakken, in zacht tegenlicht
Thuis, tussen de eerste rijen van de dag.

Hoi, ik ben Fenne.

Vroeger werkte ik achter een bureau. Nu staan mijn handen in de aarde en mijn knieën in verf — en dat is precies de baan waar ik voor gekozen had. Al wist ik dat toen nog niet.

We kochten een boerderij met een al te groot huis, een te kleine keuken en een achtertuin die vooral uit gras bestond. Vier jaar later staat er een kas, staan er twaalf verhoogde bakken en hebben we geen enkele muur nog zo gelaten als hij was.

Ik beloof je geen perfect leven. Wel eerlijk: wat er groeit, wat er breekt, wat ik fout deed en wat ik zou overdoen. En tussendoor het recept van wat er die week op tafel stond.

— Fenne

De moestuin

Twaalf bakken, één kas en een composthoop die altijd vol staat. In het groeiseizoen oogst ik bijna alles wat we eten. In de winter droom ik vooruit uit de zadenbak.

De kas op een ochtend in mei. Condens op het glas, tomaten aan het bindgaren.
Zandige handen drukken aarde aan rond een zaailing in een houten zadenbak
April — de zaailingen. Elk jaar te vroeg, elk jaar goed.
Augustus — de oogst. Wortelen, courgettes, snijbiet en wat de kruidenlijn geeft.
  • Wat nu staat Boerenkool, prei en de laatste tomaten aan het bindgaren.
  • Deze week gedaan De kas geventileerd, de bakken met bladmulch afgedekt.
  • Wat mislukte De radijzen geschoten. Net als vorig jaar. Ik leer het nooit.

Het huis, stukje bij beetje

Elke kamer krijgt zijn beurt. Geen aannemer die alles doet, vooral wij zelf, in het tempo van het gezin en het budget.

Lege kamer midden in de renovatie: gepleisterde muren, stoffige vloerdelen, een ladder en verfemmers Voor
De woonkamer, maart. Blote muren, stof overal.
Dezelfde kamer, afgewerkt: warme witte muren, opgeknalde vloerdelen, linnen gordijnen, lederen fauteuil en planten Na
Zes weken later. Dezelfde vloer, alleen anders.
Twee lagen, één middag. De kleur heet "Haardroog".
Detail van een versleten werkbank: handzaag, hamer, rolmaat, schuurpapier en verfstalen
De werkbank. Waar elke kamer begint: stalen, schetsen en een te koud raam.

Met z’n tweeën (en twee paar laarzen)

Een huis met kinderen is een huis met modder. Ik heb het erbij genomen, letterlijk, op de mat naast de deur.

Kinderlaarzen naast de boerderijdeur op een gestreepte loper, een regenjasje en muts aan de hoedenplank
De laarzenrij. Vier paar, nul paren die bij elkaar horen. Nog steeds.
Fenne van achteren gezien knedt deeg op een boerderijkeuken aanrecht, bloem dwarrelt in een zonnestraal, een kindje naast haar
Zaterdagochtend. Brood met wat de tuin geeft, en bloem overal.

Elke zaterdag een brief uit de tuin

Wat ik geoogst heb, wat ik schilderde en wat er op tafel stond. Eén mail per week, geen reclame, geen geloof. Afmelden kost één klik.